تو گر امروز درخت جوان و بلند قامتی  . در نگاهم هنوز همان نهال کودک ناتوان در این عالمی.

خاک عوض کردی ز تقدیر پرودگار. خوب کردی اینجا مجال رشدی دیگر نماند قرار .


درخت عمر خردمند در این خاک خوب. خمیده گردد ز دست این خلایق چه زود.

برو نهال دیروز و سرو امروز نامور. قوی تر شو ، ولی این خاک ز خاطر مبر.

دلتنگی از این نازنین خاک کهن. به ز دلخوری که نشاید در این سخن.

آهای نارفیق بی مهر رنگ به رنگ. نگویم شعر ، واژه خود بریزد برگ به برگ.

حرف دل است یا که ذوق قلم. در فکرم همه موسیقی آید ، الله اعلم.