ایران عزیز همه ما بر روی خط زلزله ای است که هر چند وقت یکبار به ما هشدار می دهد که  ای ایرانی کمی خانه ات را محکم تر بساز، کمی توجه کن!! ، اندکی به فکر خطر گسلهای زمین باش!!.

اما افسوس که با این همه بلاهای متعدد و خسارت به جان و مال خویش و عزیزمان ،باز هم ساعات یا روزهای بعد این غمها ، افسوسها و اندرز های تکراری از شیشه ذهنمان می پرد.

دیروز ورزقان و اهر  و خراسان  ، امروز بوشهر ، فردا شاید تهران ، تبریز ،اصفهان و شیراز!!

 الله اکبر! دیروز برای همشهری های بابک گریه کردیم، امروز در ماتم هم دیاران رئیسعلی هستیم ،فردا خودمان زیر کدام آوار باشیم یا برای کدام عزیزمان بایستی ضجه  و مویه سر دهیم.

 کی برادر ، کی هموطن ، کی مسئول محترم ، کی ایرانی فکری عاجل و پایدار از ذهن تو می گذرد؟ کدام برنامه ایی برای فجایع آینده در سر داری ؟ کی از دست نسخه های مسکن موقت متخصصین راحت می شویم ؟ کی یاد می گیریم که همه در برابر نامهربانی حکمت آمیز زمین زیر پایمان مقصر هستیم؟ کسی هست که بتواند به این پرسشها پاسخی درست و روشن دهد؟