پرشیا بخشی از ماست نه ما ز او

من هم مانند هر ایرانی عاشق میهن و دوستدار هم میهن از این شعار منتخب برای تیم ملی شگفت زده و از اینکه بعد از این مصیبتهای چند ساله باز هم خرد را با دل اندرمغاک کردیم ، دلخور و مایوس شدم.

چگونه است که ما وقایع سال 85 را دیده باشیم از تفرقه اندازی عده ای جاهل در میان خودمان و سواستفاده همسایه و بیگانه از بعضی مشکلات، باز هم بگوییم به افتخار پارسی!! بار خدایا آلزایمر گرفتیم و یا آنکه عده ای از بودن این مردم با هم ناخرسند هستند.

 به تخت جمشید نظر می کنم که در کنار دیگر آثار تاریخی همچون مسجد کبود تبریز ، بیستون ، قلعه بابک ، مساجد زیبا یزد ، اصفهان و شیراز مایه افتخار و مباهات هر ایرانی است.

می بینم که ملل و اقوام مختلف همراه با پارسیان شادمان و خرامان بر ستون ها نقش بستند. مهم نبود اهل لیبی باشی ، هرات یا کاپادوکیه اما مرد پارسی کمانش را انداخت تا خود جزئی از ملت ایران باشد نه آنکه ملت ایران به نام پارس شود.

مرد پارسی حتی از جنس داریوش بزرگ به اطاعت از خداوند بزرگ ، ایجاد امنیت و شادی برای مردم مفتخر بود و نه نژاده پارسی و توهمات آریا محور چمبرلین و گوبینو!!

بر نقش و نگاره تخت جمشید نه تصویری از برده هست و نه شلاق و توهینی. هیچ قوم یا مللی برتر بر دیگران نبود و پارس و ماد در دست در دست هم و دیگر اقوام و ملل می خواستند دوران پرشکوهی برای خود و دیگران به نمایش گذارند.

 

لذا این افرادی که به نام افتخار به گذشتگان این چنین حرفهای دشمن شاد کنی بر زبان می آورند یا عاشق ایران دوران هخامنشی نیستند و یا آنکه چیزی از آن زمان نمی دانند.

/ 0 نظر / 5 بازدید