بیا در ماه مهر ، با مهر ورزی ،فتنه داعش را بخشکانیم

31 شهریور 1359 تا ابد در خاطر همه ما ایرانیان خواهد ماند ، روزی که بعثیان متجاوز با انواع و اقسام کمکهای حامیان خویش به کشورمان هجوم آوردند تا به قول خودشان قادیسه ای بسازند یا که داعشی همچون امروز که می بینم بر سر مردم آن سامان آمده است.

از من خردسال آن روزها تا  دیگر کهرتان و بزرگترها آن هنگامها خوب به یاد دارند ، خبر شهید شدن برادر رزمنده  ای، خبر مدفون شدن خانواده ای در شهرهای مرزی ، تا درسهایی که در پناهگاه و در زیر بمباران همه خواندیم. در آن سالها آرزو داشتیم که اندکی بزرگتر بودیم و در رکاب همت و باکری جانمان آرش وار در کمان اراده قرار دهیم.

هنوز هم خسارت آن ملعون تکریتی بر بسیاری از شهرها و خانواده های ما مانده ، آبادان هرگز آن آبادان گذشته نشد و خرمشهر دشت لاله های غیرتمند .

اندکی که نگاه کنی رستم ها و اسفندیارها را می بینی که نیرو و جوانی اشان برای آرامش و امروز من تو با هزاران درد و گرفتاری امروزشان معاوضه کردند و تو از زیر ماسکها و نگاهشان شیران  و ابر قهرمانان واقعی را خواهی دید.

اما امروز نه می خواهم از آن خاطرات دردناک و پر حماسه بگویم و نه بد عهدی پیشین برادران ایرج

می خواهم عرض کنم که در هر حال ما فرزندان ایرج مهر چهر و مهر گفتار هستیم و از مولی امان علی (ع) یاد گرفتیم که آب بر دشمن نبندیم چه برسد بر همخونهای کرد مان که از سوریه تا عراق در محاصره مار اندیشان داعشی هستند.

هموطن امروز نه بعثی که هزاران کودک ، زن و پیر و جوان در محاصره جنایتکارانی هستند که روی چنگیز و هیتلر را در ددمنشی رو سفید کردند.

/ 0 نظر / 4 بازدید